Туған жерді сүюдің өлшемі қандай? Бұл сұраққа әркім әртүрлі жауап беруі мүмкін. Біреу оны елге қызмет етуден, енді біреу адал еңбектен көреді. Ал кейде Отанға деген құрмет адамның күнделікті, елеусіз көрінетін әрекетінен байқалады.

Көшеге қоқыс тастамау, табиғатты бүлдірмеу, аулаңды таза ұстау, қоғамдық дүниеге ұқыпты қарау – қарапайым ғана талаптар. Бірақ елдің мәдениеті дәл осындай қарапайым әдеттердің жиынтығынан қалыптасады.

Президент Қасым-Жомарт Тоқаевтың бастамасымен қолға алынған «Таза Қазақстан» акциясының маңызын да осы тұрғыдан бағалауға болады. Бастама қоғамға тазалықтың тек коммуналдық мәселе емес, азаматтық жауапкершілік екенін ұғындыруға бағытталды.

Бұл – бір күнде нәтиже беретін жұмыс емес. Сананы өзгерту уақытты қажет етеді. Бірақ кез келген үлкен өзгерістің бастауы болады. «Таза Қазақстан» сол бастауға айналды.

Бүгінде елдің әр өңірінде адамдар сенбілікке шығып, көшелерді тазалап, ағаш отырғызып, қоғамдық орындарды ретке келтіруге атсалысып жүр. Бірі өз ауласынан бастаса, бірі ауылын көркейтуге үлес қосуда.

Мұның бәрі сырттай қарағанда қарапайым жұмыс секілді. Алайда оның астарында маңызды бір түсінік бар: бұл жер – менің де жерім.

Адам өзінің тұрған жерін меншігі ретінде емес, жауапкершілігі ретінде сезінгенде ғана ортақ орта өзгере бастайды.

Сондықтан «Таза Қазақстан» бастамасының мәні тазалықпен шектелмейді. Ол адамды өз ортасына бейжай қарамауға үйретеді. Ал бейжайлық азайған жерде жауапкершілік күшейеді.

Елдің болашағы да осындай қарапайым құндылықтардан құралады.

Таза көше – көрікті мекеннің белгісі. Ал сол тазалықты сақтайтын сана – өркениетті қоғамның белгісі.

«Таза Қазақстан» бізге осы екі ұғымның бір-бірінен ажырамайтынын тағы бір мәрте көрсетіп отыр.